-اگر بخوام بین داروهای سروتونینی که به SSRI معروفند یک دارو را نام ببرم که در سالهای اخیر تبدیل به یکی از انتخابهای اصلی روانپزشکان شده، اسسیتالوپرام یکی از مهمترین گزینههاست.
🟣یک دلیل این محبوبیت اینه که بدون ایجاد شادی مصنوعی حس افسردگی را کم می کنه
🟣دلیل دوم اینه که اس سیتالوپرام عوارض کمی داره و بیماران معمولا آن را راحت و بی دردسر مصرف میکنن.
🟣دلیل سوم اینکه اسسیتالوپرام اضطراب و بیقراری را کم میکنه.
🟣دلیل چهارم اینکه خیلی خوب جلوی نشخوارهای ذهنی و بقول امروزیها overthinking(پُرفکری) را میگیره.
⚠️-ولی بگذارید همین ابتدا یک ایراد آن را هم بگم که گاهی برای بعضیها همین پایین آمدن شدت اضطراب و هیجان باعث شده که بیمار بگه نه میتونم گریه کنم و نه بخندم.(البته این اتفاق در مورد همه ی بیماران رخ نمی ده و اگر رخ داد در اینصورت روانپزشک باید نسبت به کاهش دوز دارو و پایان دوره درمان و جایگزین کردن و یا ارجاع به انواع روان درمانیها اقدام کنه)
🟪اسسیتالوپرام چند ساله که وجود داره؟
اسسیتالوپرام داروی خیلی جدیدی نیست.
-همانطور که همه میدونیم اولین داروی سروتونینی که وارد بازار شد فلوکستین بود. (سال ۱۹۸۷ میلادی)
-بعد از آن سرترالین در ۱۹۹۱ اومد.
-و سپس پاروکستین در ۱۹۹۲ آمد.
-بعد داروی سیتالوپرام عرضه شد.
-اسسیتالوپرام در سال ۲۰۰۲ در آمریکا تأیید شد؛ یعنی حدود ۱۵ سال بعد از فلوکستین و حدود ۱۰ سال بعد از پاروکستین.
-اسسیتالوپرام در واقع فرزندِ سیتالوپرامه و از آن ساخته شده ولی با آن تفاوت داره .در ایران فکر میکنم حدود ۱۲ تا ۱۵ ساله که در درمان بیماران استفاده میشه.
🟪-اسمهای تجاری اسسیتالوپرام
شناختهشدهترین نام تجاری آن Lexapro است.و در کشورهای مختلف با نامهایی مانند:
**Cipralex-****Seroplex-****Sipralexa-****Esopram-**Ezipam شناخته میشه.
🟪-علت محبوبیت اس سیتالوپرام چیه؟
به نظر من پاسخ را باید در یک ترکیب جستوجو کرد: اثربخشی خوب + عوارض کم+تحملپذیری نسبتاً خوب + داروشناسی ساده + تجربه بالینی گسترده.
یعنی اگر آن را در ترازو بگذاریم کفه ی سود بر عوارض می چربه.
🟪نظر مردم درباره اسسیتالوپرام چیه؟
برای افسردگی میانگین امتیاز مردم به این دارو حدود ۷.۵ از ۱۰ بوده است؛ و در سایتهای گزارش مردمی فقط ۱۵ درصد ناراضی بوده اند.
ولی برای اختلال اضطراب دایمی میانگین رضایت و امتیاز حتی به ۸ از ۱۰ رسیده است.
مهمترین چیزی که مردم بعد از مصرف این دارو گزارش می کنن اینه که:«فکر کردنم قطع شده»، یعنی کاهش محسوس نشخوار ذهنی از مزایای آن است.
-بیماری که قبل از دارو ساعتها درباره یک مکالمه، یک رابطه، آینده، بیماری، اشتباه گذشته یا احتمال وقوع یک اتفاق بد فکر میکرده، بعد از درمان میگه:
«درسته که هنوز خوب خوب نشدم، ولی دیگه مغزم روی مسایل و اتفاقات گیر نمیکنه.»
این نکته برای من از «ضداضطراب و افسردگی بودن» اسسیتالوپرام جالبتره.
-در واقع به قول خود بیماران، ذهنشان دیگر روی چیزی قفل نمیشه و از هر چیزی احساس نگرانی و تهدید نمیکنن و بعبارتی بی خیال میشن.
بعضیهای دیگر اینطور گزارش میدن : «کمتر گریه می کنم »، «کمتر هیجانزده میشم»، «کمتر عاشق میشم»، «کمتر ناراحت میشم» یا حتی «بیتفاوت شده ام».
-به همین دلیله که اسسیتالوپرام برای بیماری که مشکل اصلیاش نگرانی، نشخوار فکری و اضطراب مداومه، میتونه بسیار مفید باشه.
🟪اس سیتالوپرام برای چه کسی مناسب نیست؟
اگر بیماری بگه:«ته دلم شاد نیست همش افسردهام، هیچ لذتی ندارم، انگیزه ندارم و از قبل هم احساساتم کمتر شده؛ نمیخوام دارویی بخورم که باز هم مرا بی احساس تر کنه.»آن وقت باید با دقت بیشتری انتخاب کرد.چون بعضی ها می گن که اسسیتالوپرام اضطراب و افکار وسواسی آنها را بهتر کرده، اما همزمان احساس تختی عاطفی، کاهش انگیزه و کمبود لذت بیشتر شده است.
🟪اسسیتالوپرام و عملکرد جنسی
به بیماری که زندگی جنسی فعال و رضایتبخشی داره، بهتره قبل از شروع درمان هشدار داده بشه که برای مدتی تمایلات او کاهش خواهد یافت. و بی جهت به پزشکان داخلی یا اورولوژیست مراجعه نکنه
-تهوع و بیخوابی هم عوارضی هستند که مردم گزارش میدن ولی بتدریج برطرف خواهد شد
🟪یک نکته مهم درباره وزن:
وقتی اضطراب و افسردگی بهتر میشه بطور طبیعی اشتها، خواب، فعالیت بدنی و رفتار غذایی نیز تغییر میکنه.
بنابراین مقدار کمی افزایش وزن را نمیشه حتما به خود دارو نسبت داد.پس خود مصرف کننده باید خورد و خوراکش را مراقبت کنه
🟪اسسیتالوپرام در مقایسه با پاروکستین:
اگر بخوام فقط یک تفاوت عملی را برجسته کنم:
اسسیتالوپرام معمولاً انتخابیتر و از نظر تحملپذیری (مخصوصا از نظر گوارشی) برای بیماران جذابتره.
-در اختلال اضطراب فراگیر نشان داده که اسسیتالوپرام اثربخش تر و کم عارضه تره، در حالی که پاروکستین با وجود اثربخشی، از نظر تحملپذیری وضعیت ضعیفتری داره.
-اما اگر افسردگی فرد شدیده و خواب و اشتهاش کمه پاروکستین بر اس سیتالوپرام ارجحه.
🟪اسسیتالوپرام در برابر فلوکستین:
فلوکستین از قدیمیترین SSRIهاست و یکی از ویژگیهای مهمش نیمهعمر طولانیشه.این ویژگی یک مزیت مهم داره: قطع ناگهانی فلوکستین معمولاً نسبت به SSRIهای کوتاهاثر علائم قطع کمتری ایجاد میکنه.
از طرف دیگه، فلوکستین در شروع درمان بیقراری یا تحریکپذیری بیشتری ایجاد میکنه.
اسسیتالوپرام معمولاً انتخاب آرامتر و سادهتریه؛ مخصوصاً وقتی بیمار اضطراب و بیقراری برجستهای داره
در مقابل، برای بیمارانی که بیانرژی، کند و خوابآلود هستند،این ویژگی شارژ کنندگی فلوکستین ممکنه بیشتر به چشم بیاد.
🟪اسسیتالوپرام در برابر سرترالین:
سرترالین احتمالاً مهمترین رقیب اسسیتالوپرام در گروه SSRIهاست.هر دو در افسردگی و اختلالات اضطرابی کاربرد گستردهای دارن و هر دو معمولاً جزو انتخابهای اولیه محسوب میشن.
اما سرترالین در بعضی بیماران بیشتر با عوارض گوارشی، بهخصوص تهوع و اسهال، خودش رو نشون میده.
اسسیتالوپرام هم میتونه تهوع ایجاد کنه، ولی در مجموع از نظر گوارشی راحت تر تحمل میشه
پس اگر بیمار اضطراب، نشخوار ذهنی و حساسیت بالا به عوارض داشته باشه، اسسیتالوپرام میتونه انتخاب جذابی باشه.اما سرترالین هم در خیلی از بیماران انتخاب بسیار قابل اتکاییه.
🟪اسسیتالوپرام در برابر سیتالوپرام:
این دو دارو خیلی به هم نزدیکن.در واقع اسسیتالوپرام، ایزومر S فعال سیتالوپرامه.بنابراین عجیب نیست که اثرات بالینیشون تا حد زیادی شبیه هم باشه.اما اسسیتالوپرام در دوزهای پایینتر تجویز میشه و با همون دوز کم میتونه اثر ضدافسردگی و ضداضطرابی مورد انتظار رو ایجاد کنه.
🟪اسسیتالوپرام در مقایسه با فلووکسامین:
فلووکسامین بیشتر از همه برای درمان اختلال وسواسی جبری OCD شناخته میشه و بخاطر مهار بعضی آنزیمهای کبدی، تداخلات داروییش بیشتره.یعنی وقتی بیمار داروهای متعدد مصرف میکنه، فلووکسامین تداخل دارویی بیشتری ایجاد میکنه و باز بهمین علت اس سیتالوپرام داروی تمیزتریه.
🟪نکته آخر: در کار پزشکتون دخالت نکنید:
این مطالبی که در اینجا خوندید تجربیات و مطالعات بنده ست اما یادتون نره که سایر پزشکان هم تجربیات و دانشی دارند که ممکنه از بنده هم بیشتر باشه.و اونها ممکنه نوع انتخابشون با این چیزهایی که ما اینجا نوشتیم فرق بکنه.
شاید شما هر روز در صفحات اینترنتی جستجوهای زیادی در مورد داروها و منافع و معایبشون انجام بدید؛اما با همه ی اینها لطفا به دانش و تجربه پزشکتون احترام بگذارید و بخاطر مطالب پراکنده ای که در اینترنت میخونید هنگام تجویز دارو در کار پزشکتون دخالت نکنید چون ایشون چیزهای بیشتر و منسجمتری از وضعیت ذهنی و فیزیولوژی بدنی شما میدونن که شما از اونها غافلید و ایشون هستند که صلاح میدونند کدوم دارو رو برای شما تجویز و نسخه بکنند یا نکنند.
Leave a Reply