آنتی سایکوتیک (ضد روانپریشی)های جدید

نسل جدید داروهای ضد روانپریشی که از دهه نود میلادی به عرصه ی درمان وارد شده اند دارای عوارض کمتر و تاثیرات بیشتری نسبت به داروهای کلاسیک هستند.و موجب این شده اند که بیماران سایکوتیک و دوقطبی بتوانند کارایی خود را در خانواده و جامعه حفظ کنند و نرخ بستری شدن آنها ماهش یابد.ریسپریدن،الانزاپین،آریپی پرازول،آسناپین،زیپراسیدون،ایلوپریدون،لوراسیدون،پیماوانسرین و کلوزاپین از معروفترین این داروها هستند.برخی از آنها علاوه بر نقش معمول آنتی سایکوتیک بودن خود نقشهای دیگری هم دارند مثلا:پیماوانسرین در سایکوز بیماران پارکینسونی،کلوزاپین در اسکیزوفرنی مقاوم به درمان،ریسپریدون در اختلالات اوتیسم و بیش فعالی کودکان،لوراسیدون(لاتودا)در فاز افسردگی بیماران دوقطبی،اولانزاپین در درمان اختلال بی اشتهایی عصبی و ترانکوپین بعنوان یک سداتیو(خواب آور) قوی نیز بکار میروند.مهمترین عوارض آنتی سایکوتیکهای جدید،بالا بردن قند و چربی خون و احتمال ایجاد دیابت تیپ دو،و عوارض قلبی همچون افزایش فاصله QTدر نوار قلبی می باشد.

خوب و بد ِ قرص اولانزاپین

اولانزاپین یکی از داروهای مؤثر در درمان اسکیزوفرنی و مانیا در اختلال دوقطبی است و در برخی شرایط خاص نیز به‌صورت کمکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. با این حال، افزایش وزن، افزایش قند و چربی خون و عوارض متابولیک از مهم‌ترین نقاط ضعف آن هستند. ترکیب جدیدتر اولانزاپین و سامیدورفان با هدف کاهش افزایش وزن ناشی از اولانزاپین ساخته شده است، هرچند این ترکیب نیز نیازمند پایش متابولیک است. در این مقاله با کاربردهای اولانزاپین، دوز مصرف، مهم‌ترین عوارض، خطر چاقی و نکات مهمی که باید پیش از شروع یا قطع این دارو بدانید آشنا می‌شوید.